De gebedsboom
Bij De Zalige Zalm lezen we met veel plezier de prachtige bladen die de kerkbladredacties maken met ons redactiesysteem. Dat levert een schat aan inspirerende, creatieve en soms verrassende onderwerpen op. Pareltjes noemen we die. Die delen we hier graag met u.
In het blad Lieve Hemel van de parochie Heilige Maria Magdalena uit Breda staat een artikel over de gebedsboom in Prinsenbeek. Het is warm, uitnodigend en duidelijk geschreven en het weet de lezer meteen te raken door te beginnen met een herkenbare ervaring: ‘Iemand zegt tegen je “ik zal voor je bidden”.’ Daarmee wordt het doel van de gebedsboom meteen invoelbaar: troost, kracht en verbondenheid.
Eenvoudig en laagdrempelig
De uitleg van hoe de gebedsboom werkt is eenvoudig en duidelijk. Door de concrete beschrijving van de kaars, de pennen en de kaartjes kan de lezer zich goed voorstellen hoe het proces verloopt: ‘Op het kaartje schrijf je waarvoor je gebed wilt en je hangt dit kaartje op in de boom’. Het benadrukken van de anonimiteit verlaagt de drempel en maakt het initiatief breed toegankelijk.
Mooi is ook de oproep om niet alleen een kaartje op te hangen, maar ook om een kaartje mee naar huis te nemen en er daadwerkelijk voor te bidden. Daarmee krijgt de boom een dynamisch karakter: deze wordt gevuld, en tegelijk weer geleegd door de betrokkenheid van de gemeenschap.
Omzien naar elkaar door gebed
Het artikel straalt saamhorigheid uit en laat zien hoe een klein gebaar en gebed grote betekenis kunnen hebben. De verwijzing naar De Bezige Bijen, een actieve seniorenclub in Prinsenbeek, die de boom hebben gemaakt, geeft bovendien een extra laag van verbondenheid en dankbaarheid.
Kortom: een echt pareltje: helder, inspirerend en liefdevol geschreven. Het nodigt uit om niet alleen te lezen, maar ook om actief mee te doen. De toon is warm en positief, wat goed past bij de boodschap van de gebedsboom: omzien naar elkaar door gebed.
De gebedsboom in Prinsenbeek: een prachtig initiatief dat navolging in andere kerken verdient!
Klik op de afbeelding om het artikel te lezen.



Samen met Joaquin Doggen doet Rya de eindredactie van de Draagkracht. De verdeling is helder: zij doet de tekst, hij zet alles in de portal van De Zalige Zalm. ‘Maar ik hou wat hij doet dondersgoed in de gaten hoor,’ verzekert ze met opgeheven vinger. ‘Ik let op alle details. Zelden of nooit staat er een fout in. Soms word ik wel moe van mezelf, ik moet ook overal aan denken. Zo voel ik dat. Terwijl dat natuurlijk helemaal niet hoeft.’
Het interview met kolonel Eric Molenaar in het blad Vier van de hervormde gemeente Waddinxveen is een boeiende en toegankelijke manier om de wereld van de krijgsmacht, een actueel onderwerp in deze tijd, dichter bij jonge lezers te brengen. Het sterke aan dit stuk is dat de vragen door kinderen gesteld worden. Hun nieuwsgierigheid en onbevangenheid zorgen voor een frisse invalshoek, terwijl de antwoorden van Eric zowel eerlijk als begrijpelijk blijven.
















Voor patiënten met ME/cvs is een relatief kleine mentale of fysieke inspanning al snel te veel. Ook lezen kan veel energie vragen. Dat stelt natuurlijk hoge eisen aan de leesbaarheid van het verenigingsblad.
Het toverwoord voor bladritme is variatie. Een goed bladritme zorgt voor afwisseling, verrassing én een paar vaste punten. Zo houd je je lezer geboeid en creëer je rust.
Terug naar de LeesME. Hier is dat allemaal op een heel prettige manier toegepast. De pagina’s met persoonlijke verhalen, voorzien van grote afbeeldingen, wisselen vloeiend af met pagina’s over actuele wetenschappelijke ontwikkelingen of informatie van het bestuur. Op iedere pagina weer is er ruimte voor het oog om tot rust te komen. Knap gedaan!
De redactie van Tau, het blad van de RK parochie Heilige Franciscus van Assisi in Assen, Gieten, Rolde, Rhoden en Zuidlaren, besteedt uitgebreid aandacht aan de tentoonstelling. Dat heeft een goede reden: de aanzet voor deze tentoonstelling is namelijk gegeven door Marian Boersen-Rigter, de R.K. geestelijk verzorger in de gevangenis van Veenhuizen. Als iemand van binnenuit kan vertellen over dit werk, is zij het wel.




Bij De Zalige Zalm lezen we met veel plezier de prachtige bladen die de kerkbladredacties maken met ons redactiesysteem. Dat levert een schat aan inspirerende, creatieve en soms verrassende onderwerpen op. Pareltjes noemen we die. Die delen we hier graag met u.
De oude houten gereformeerde kerk brandde af in 1963. Met hulp van de hele bevolking van Sittard en de katholieke geestelijkheid is er geld verzameld voor een nieuwe kerk. Met dat geld en een gratis ontwerp van de architect Ramakers kon men beginnen met de nieuwbouw.
Het is een uitnodigend gebaar naar de nieuwe mensen in de kerk om uitleg te geven over de geschiedenis zodat zij zich er thuis voelen. Maar ook voor de oudgedienden is het vast interessant om de herkomst van die opvallende figuren op de ramen te weten zodat ook zij de geschiedenis van de eigen kerk kennen.
De Protestantse Gemeente Zaandam werkt met themanummers. Het thema van de editie in februari is “Handen”. Het blad laat zien dat dit een veelzijdig thema is, het geeft veel handvatten om over te schrijven.
Dan volgt een interview met vrijwilligers Alie en Joop. In het middelpunt van de belangstelling staan wilden ze helemaal niet. En dan wordt hun interview in het kerkblad ook nog eens door De Zalige Zalm uitgekozen voor een pareltje. Het interview gaat over de stille werkers” van de kerk die al vele jaren, op de achtergrond en zonder poespas, vrijwilligerstaken voor de gemeente op zich nemen. De vrijwilligers die in iedere kerk onmisbaar zijn. In het interview zeggen Alie en Joop dat ze het maar gewoon vinden om te doen, het hoort bij christen zijn, hulp bieden aan degenen die het nodig hebben.

Nog weer een heel andere invalshoek om het over handen te hebben, is het laten zien van handen. Handen zijn net zo individueel en expressief als gezichten, zoals de foto’s op de redactionele pagina laten zien. In de rubriek boekbespreking heeft de redactie gekozen voor een fotoboek over handen. Het boek toont foto’s van handen uit de hele wereld. Werkhanden welteverstaan, de handen laten de enorme diversiteit aan werk zien dat wereldwijd door handen wordt gedaan.








